Başka Bir Dünya
Hayattaki tüm deneyimler olumlu olacak diye bir şey yok çünkü. Tükettiklerinin sol yarından koptuğunu bilip ona göre devam edebilecek cesareti ve enerjiyi buldu mu insan, yeniden bile aşık olabilirdi.
Yazı: Derya Güzel
derya.guzel@madambrownie.com
İçine dolduğumuz boşluklardan bahsettik istemeden. Hem dolduğumuz hem sıkıştığımız; yeri gelince taşacağız dedik hatta.
Samimiyetimi sorgularken, samimiyetini gösterir oldu. Konuşulamayan şeylerin, kendi kendini ifade töreniydi yaşattığımız. Farkettiğimiz ya da farkettiğim yegane şeyse, durumun ancak kendine samimi olabileceğiydi. Bundan aylar öncesinde biri, ‘doğru olan şey yok ki, herkesin kendi doğrusu var’ dediğinde kendince bir kaçış yolu bulabilmiş diye düşünmüştüm. Oysa biz bu döngüsel gerçeklikte yaşlanırken, yaşamayı mümkün ve doğru kılabilecek tek durum kaçış’tı. Böylesi bir kaçış acizlik değil çünkü, bu olan biteni tanıyıp, kendine gidecek yol çizebilmek. Ya da belki şu an ben kendime bir kılıf dikiyorumdur, istemeden.
Olabilir, o da yaşanabilir diyecek kadar hoşgorüyü tavana vurmuşken, durup durup kendini eleştirmek niye mesela değil mi? Oysa benim bir çizgim vardı, ben çizmiştim, ben boyamıştım diyerek; bilmediği yolları öğrenme çabasını yok yere niye haksız çıkarıyordu ya da? Hayattaki tüm deneyimler olumlu olacak diye bir şey yok çünkü. Tükettiklerinin sol yarından koptuğunu bilip ona göre devam edebilecek cesareti ve enerjiyi buldu mu insan, yeniden bile aşık olabilirdi. Dünyaya mesela.*
*Oysa söylediklerimin pembe bulutla alakası yoktu.
