baş tacı

Çünkü Ben Karar Verdim

By  | 

Ben de bir kuş olabilirim çünkü penguenler de bir kuştur.

Yazı: İsmini Vermek İstemeyen Bir Penguen

Ben sizim; siz de ben. Ben de bir kuş olabilirim çünkü penguenler de bir kuştur. Uzun zamandır kilo problemiyle uğraşan bir kadınım ben de. Hem sizdenim; hem tek başıma. Hem beni anlayabiliyorsunuz; hem de dışarıda bırakıyorsunuz. Hayatımın sınırlarını sizler belirliyorsunuz. Çünkü ben hatalıyım; yanlışım; çünkü normalden 30 kilo kadar fazlam var. İşte bu insanların bana bakışı. Ama ben bütün bunların dışında o kadar mutlu bir hayat sürdüm ki; bazen kendim bile inanamıyorum. Dışarıdan bakıldığında her şeyden memnun gibi gözüküyor olabilirim; ama yıllarca ne çektiğimi bir de bana sorun.

Hayat, banaher şeyi zehir etmek için varmış gibi. Çok beğendiğiniz ceketin XXl’ını aramaktan bitap düşmüşken; annenizin ‘O börekten yeme sen!’leri ardarda gelir. Sevgiliniz ‘Kilo sorun değil aşkım.’ der ama gözlerinden yalan söylediğini anlarsınız. Kısacası bazı günler hayat sizin hapishaneniz; otobüsteki teyzeler de gardiyanlarınızdır. ‘Bak bak bacakları ne kadar kalın!’, ‘Ay şu göbeğe bak!’ diyen gözlerin hatta bazen sözlerin arasında kulaklıkları geçirirsiniz rahat bir nefes almak için.

Bütün bunları tek tek anlatacağım. Ama zamanla. Çünkü benim hep zamana ihtiyacım oldu. Kilo vermek zamanla, kiloyu korumak zamanla, karar vermek zamanla olan şeylerdi. Her Pazartesi diye başlayanlardan oldum ben de. Bir hafta brokoli yedim; diğer hafta büyük boy çikolatalar içinde kaybolmuşken buldum kendimi. Bir türlü çıkamadım işin içinden. En sonunda karar verdim zayıflamaya. Üzerimdeki bu ağırlığı atmak beni ruhen de rahatlacaktı. Gonca Güzel ile tanıştım. Bir diyetisyen görüşmesi, hayatımın en utanç verici anılarından biri haline gelecek diye çok korktum. Diyetisyenim bana bir kibrit kutusu peynir yedirecek diye; beni bunlara zorlayıp daha baştan pes etmeme neden olacak diye çok korktum.

Diyetisyen Gonca Güzel ile bir akşamüstü görüşmeye gittim. Kısaca neler yaptığımı; nasıl dengesiz bir hayat için kıvranıp durduğumu anlattım. Gerekli ölçümleri yaptıktan ve kan tahlili istedikten sonra bana bir defter verdi. Defterde her gün neler yediğimi ayrıntılı bir şekilde anlatmamı istedi ve bana ‘Kendini iyi dinle.’ dedi. İlk hafta eski hayatıma devam etmemiz rica etti ve ben deftere her gün yediklerimi yazarken kendime ‘N’apıyormuşum ben ya?’ demek zorunda kaldım. O kadar gereksiz ve o kadar kalorili şeyler yediğimi not alırken farkettim. Bir orta pizza, sonra bir bardak kola, 1 saat sonra dondurma, 1 saat sonra bisküvi…. Bu liste böyle uzayıp gidiyor. Kendimi haşlanmış sebzelerin diyarında kaybetmek istemiyorum. Gonca Güzel de bunun böyle olmayacağını söyledi zaten. Hem ruhen hem fiziksel olarak bu sürece hazır olmam gerektiğinin farkındayım.

Sizlere bir hikaye anlatacağım; umarım başına bir ‘Başarı’ sıfatı eklersiniz.

Ben de uçmak istiyorum; çünkü penguenler de bir kuştur.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir