baş tacı

Somurtmama Karışma

By  | 

Hazır hepiniz buradayken bir konuda anlaşmak istiyorum. Hem zaten elbet beni bizzat tanıyan başkaları da bu yazıyı okumuş olacaklardır. Mutlaka denk gelir. Bu bıkkınlığım kulaktan kulağa yayılsın, geçtiğim ilçelerde mesele olsun isterim.

Yazı: Ercan Vural

Bakın ben somurtkan biriyim. Mutlu olsam bile gülümsemeyebilirim, bununla ilgili yapacak bir şey yok. Bakın mesela, bizim 55-60 yaşlarında bir komşumuz vardı, adamı yolda her gördüğümde selam verirdim, çünkü sırıtarak bana bakardı ben de mecbur kalırdım. Sonradan anladım ki adam sadece sırıtıyor, gülümsemiyor. Gözlerini kısıyor ve sırıtıyor. Gölgede bile gözleri kamaşıyor ve yine sırıtıyor. Hiçbir kadın gidip de bu adama neden sırıtıp duruyorsun be adam diye sormadı. Kimse de adamın sadece sırıttığını anlamadı; “ne güler yüzlü adam” dediler hep. Gerçi sürekli gülümseyerek gezen herhangi bir andavala da gidip bir şey sorulmuyor. Andaval dedim de, hâlbuki onun da bir suçu yok. Ben gıcığım o kadar. Neyse, söz konusu benim somurtmam olunca:

-“Neyin var yine bugün?”

-“Ne karamsarsın sen ya?”

-“Carpe diem…” (Bakın bunu diyecekseniz bir daha görüşmeyelim.)

– “İki dakika cool olma, kasma” (Bi de bu coolluk çıktı başımıza, ben hâlbuki mal mal düşünüyorum o anda, zararsızım.)

Gelelim anlaşmamıza:

Madde 1: Ben mutlu olmak zorunda değilim.

Madde 2: Hatta gerekirse rahat rahat mutsuz olmak istiyorum.

Madde 3: Genelde iki durumda da somurturum.

Madde 4: Bence iki durumda da karışmayın. Siz başka bir konuda konuşun ben o güzel gözlerinize bakayım. (Ortamı yumuşatıyorum.)

Madde 5: Hayır belki de kronik gazım var yani.

Madde 6: Öptüm.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir